ناکامی آل سعود در مقابله با مقاومت

این مقاله در ادامه می افزاید: طرفه اینکه وی در همین اظهارات خود، درخصوص سرنوشت سوریه گفت با جان کری در مورد آینده سوریه، تشکیل هیئت انتقالی حاکمیت و ضرورت کناره گیری بشار اسد رایزنی کرده و بدین ترتیب، آشکارا به دخالت کشور متبوع خود در امور سوریه اعتراف نموده است.
این نخستین بار نیست که رژیم آل سعود چنین اتهامات سخیف و اظهارات بی پایه ای را درخصوص عملکرد مسئولانه جمهوری اسلامی ایران در سطح منطقه مطرح می سازد. عادل الجبیر این روزها برای خوشایند اربابانش در واشنگتن و ریاض، اراجیفی را مطرح می کند که تکراری و ملال آور است و دیگر حساسیت کسی را برنمی انگیزد. وی اگرچه صندلی وزارت خارجه عربستان را در اختیار دارد ولی خود را به نادانی می زند و حاضر نیست از عملکرد جنایتکارانه ریاض در یمن، عراق، بحرین، سوریه، لیبی، مصر و فلسطین سخنی بگوید و از جزئیات دخالت های ضدانسانی و جنایات آل سعود پرده بردارد، چرا که در غیر اینصورت چگونه ممکن است وزیر خارجه کشوری که خون اعراب و مسلمانان را مباح می داند و به هر توطئه و جنایتی برای تحقق اهداف پلید خود متوسل می شود، دیگران را متهم به دخالت کند؟ رژیم جنایتکاری که یمن و بحرین را اشغال کرده و به قتل عام اعراب مسلمان در منطقه سرگرم است، دیگران را عامل اشغال سرزمین های عربی می داند! وزیر خارجه این رژیم، با رژیم اشغالگر صهیونیستی نرد عشق می بازد، اشغال فلسطین را کم اهمیت جلوه می دهد و خواستار پیروزی تروریست های داعش و القاعده و تکفیری ها در سوریه و یمن است و آنرا از مسئله فلسطین هم با اهمیت تر و مهم تر ارزیابی می کند.
به راستی علت اصلی اینهمه شرارت و دشمنی آل سعود علیه مصالح امت اسلامی و دنیای عرب چیست و چگونه جنایات و خیانت های آشکار و نهان ریاض قابل توجیه و ردیابی است؟ در پاسخ به این سوال، بخشی از واقعیت را در پرتو شکست طرح مشترک آل سعود و رژیم اشغالگر صهیونیستی در جنگ 33 روزه علیه حزب الله لبنان و جنگ 22 روزه علیه مردم مظلوم غزه، می توان فهمید.
ایهود اولمرت، نخست وزیر وقت اسرائیل در توجیه علت آغاز و استمرار این دو جنگ به صراحت می گفت این جنگ و استمرار آن را دولت های عرب خواستارند و اصرار دارند که ادامه یابد. علائم و نشانه هائی که با رموز سیاسی توسط اولمرت و دیگر سران صهیونیست اعلام شد، ارتجاع عرب و مشخصاً دربار مفلوک ریاض را به عنوان “دشمن اصلی مقاومت» معرفی می کرد که خواهان ریشه کن ساختن مقاومت در لبنان و فلسطین بود.
مقامات ریاض قطعاً بخاطر دارند که سفیرشان در بیروت از طریق دریا و با قایق های تندرو از لبنان گریخت و خفت یک خروج حقیرانه را برای همیشه به نام سفیر آل سعود ثبت کرد. آل سعود بخاطر دارد که “ترکی الفیصل» و “بندر بن سلطان» شاهزادگان سعودی از صهیونیست ها عاجزانه می خواستند که یکبار دیگر جنگ علیه حزب الله و حماس را به خرج سعودی ها به راه بیندازند ولی اولمرت و دستیارانش جرات نکردند یکبار دیگر شانس خود را امتحان کنند.
آن خشم و کینه انباشته اکنون باعث بی تابی و شرارت آل سعود علیه “محور مقاومت» شده و آتش انتقام از حلقوم آل سعود و وزیر تازه کارش زبانه می کشد. بدین ترتیب روشن است که آل سعود از طریق همدستی با اشغالگران صهیونیست و تامین اهداف و برنامه های اسرائیل و حامیانش از طریق تروریست های داعش و تکفیری ها “تروریست پرور» است نه کسانی که شجاعانه به یاری مظلومان شتافته و پوزه تروریست ها را به خاک مالیده اند. آل سعود با اشغال یمن و بحرین و اعزام تروریست های داعش برای اشغال سوریه و عراق اشغالگرند نه کسانیکه علیه اشغال سرزمین های عربی و اسلامی از فلسطین و لبنان و یمن گرفته تا سوریه و عراق به نخستین مسئولیت های شرعی و قانونی خود عمل کرده اند. و مگر حزب الله کیست بجز دلاوران دلسوخته ای که بدون کمک هیچ یک از ارتشهای عرب توانستند اشغالگران صهیونیست و نیروهای مداخله گر چند ملیتی ارتش های ناتو را در لبنان، به فرار از این کشور وادار سازند و حال آنکه بیش از سه چهارم کل خاک لبنان در اشغال صهیونیست ها بود. ولی هرگز ندیدیم آل سعود علیه اشغال لبنان موضع بگیرد و مدافعان دلیر و جان برکف را ستایش کند.
برای آل سعود بسیار شرم آور است که نیروهای مقاومت و مدافعان حریم لبنان و سوریه و عراق را “تروریست» معرفی و به همدستی با اشغالگران صهیونیست افتخار کند و خود را نیازمند الگوی صهیونیستی بداند و به آموزش و تجهیز و سازمان د هی تروریست های داعش و تکفیری ها بپردازد.
آل سعود با این اراجیف، ابعاد جاهلیت خود را به نمایش می گذارد. تاریخ در صفحات خود ثبت می کند که آل سعود با ثروت ها و فرصت ها و زمینه های رشد و بالندگی دنیای اسلام و دنیای عرب چگونه رفتار کرد و چگونه خواست مشتی تروریست وحشی را بر مقدرات دنیای عرب حاکم سازد ولی نتوانست و ناکام شد و در انتقام جوئی از جبهه مقاومت، از همیشه رسواتر شد.
شکست و شرمندگی ناشی از بی اعتباری آل سعود است که این روزها باعث عربده جوئی عادل الجبیر شده و ایران را به اشغال سرزمین های عربی متهم می کند. تصادفی نیست که آمریکا، صهیونیست ها و ارتجاع عرب یکصدا علیه شریف ترین عناصر مقاومت عربده می کشند و آنها را تروریست معرفی می کنند ولی تروریست های وحشی را نیروهای معتدل و میانه رو قلمداد می نمایند.
اگر عادل الجبیر، خام و تازه کار و فاقد تحلیل و قدرت پیش بینی حوادث است، مقامات ریاض می دانند که شکست و ناکامی آنها در این طرح های شیطانی از همان ابتدا قابل پیش بینی بود و در عین حال با تحریف واقعیت های عینی و ملموس هم نمی توانند تغییر محسوس و ملموسی در این زمینه را باعث شوند حتی اگر عادل الجبیر و شاهزادگان عیاش و بی کفایت آل سعود را هم خوش نیاید.
* منبع: روزنامه جمهوری اسلامی
** اول ** 1337

انتهای پیام /*

This entry passed through the Full-Text RSS service – if this is your content and you’re reading it on someone else’s site, please read the FAQ at fivefilters.org/content-only/faq.php#publishers.